Warning: mysql_result() expects parameter 1 to be resource, boolean given in /home/jacob/loggy.nl/www/logs/layout.php on line 194
Sarcoidose - Het ziekenhuis
Sarcoidose - Het ziekenhuis
Hoe werkt het? Klik hier
Begin pagina
loggy.nl Home
Weblog maken
RSS Feed

Abonneren!

Wat is Sarcoidose?

Hoop aan de horizon?
De ziekte zelf

Mijn verhaal

Long time no see
Sensation onderzoek
Ondertussen
Zenuwonderzoek
Cardiologie
No surrender...
Prof. Dr. Drent
Zeg eens AAA....
Humor.....
Werk aan de winkel
Alternatieve geneeswijzen

Tsja...
De eerste dag thuis
Weer thuis
Naar huus...
Het gaat de goede kant op
Het ziekenhuis
The day(s) after
Bronchoscopie
De uitslag
De dagen daarna
De eerste longfoto
In den beginne....

Fysiek verloop

Gewicht X
Gewicht VIII
Gewicht VII
Gewicht VI
Gewicht V
Gewicht IV
Gewicht III
Gewicht II
Gewicht I

Links voor meer info


Voor wie het weten wil...
Meer info
WASOG
3- delige info serie


<< vorige | Hoofdmenu | Volgende >>

Het ziekenhuis


Eenmaal in het zieknhuis worden de gebruikelijke testjes uitgevoerd. Bloeddruk, bloed afnemen, infuus aanleggen, zuurstof meten etc. Ik voel me zo mogelijk nog beroerder. Na even te hebben gewacht wordt ik naar een kamer gebracht. Dit alles onder toeziend oog van Nicolle, die een boodschappentas achter zich aansleept met daarin wat snel bij elkaar geraapte spulletjes van mij. Wat een schat is ze toch. Ik kom op mijn kamer en wordt aan een infuus met antibiotica gelegd.

Tijdje later komt de dokter. Wat is er nu precies aan de hand?
Schijnbaar heb ik het geluk dat ik bovenop de sarcoidose (waarvan nu toch wel aannemelijk is gemaakt dat ik die heb) een infectie of ontsteking van het een of ander heb opgelopen. Dat heeft geresulteerd in de troep die ik de afgelopen paar dagen heb meegemaakt. Men begint dus eerst met een antibiotica kuur om de infectie te doden. Als die onder controle is begint met met de Prednison om de Sarcoidose te remmen.

Maar de infectie/ontsteking geeft zich niet zomaar gewonnen en de eerste paar nachten zijn een hel. Donderdagavond krijg ik een hoestaanval zoals ik er nog nooit een heb gehad. Ik loop naar het badkamertje en begin van allerlei spul op te hoesten (ik zal jullie de details besparen). Als ik zie dat er ook grote hoeveelheden bloed bij zitten schrik ik nog erger en begin ik te hyperventileren, met als gevolg dat ik nog minder lucht krijg. Godverdomme wat is dat kut zeg. Ik hang boven de wc-pot terwijl de ondertussen toegesnelde verplegers me proberen te kalmeren. Maar het heeft geen zin, ik blijf hoesten en naar adem snakken en denk letterlijk dat mijn laatste uur geslagen heeft. Het voelt alsof iemand mijn keel steeds een beetje verder dichtknijpt. De verpleger praat op me in en krijgt me uiteindelijk rustig. //effe een paar slokken water en weer op adem komen. Dat was zonder meer het meest enge moment dat ik ooit heb meegemaakt. Ik ga terug naar bed en zie het even niet meer zitten. Ik denk aan Guillaume ne Cedrique. En aan Nicolle, en dat ik nog met de kinderen in de tuin wil kunnen rennen en spelen. Maar als dit zo blijft kan ik dat wel vergeten. Allemaal doemdenkerij blijkt achteraf. Dat was me het nachtje wel....

31 Maart 2009 Permanente link Google Feed MSN Reporter


Reacties
Naam
(typ de letters en cijfers over)
E-mail
:-) :-d ;-) :-o :-p (h) :-@ :-s :-$ :-( :'( :-| (a) (l) (6) (?) (!) (i) (>) (y)
Outlet NL female 140915 - 030216 468x60


Weblog